Zwolennikiem monofizytyzmu był Akacjusz, człowiek uchodzący za patriarchę kościoła w Konstantynopola w latach 471 – 489. Ważny jest fakt, iż od początku jego panowania rozpoczęło się nadawanie tytułów patriarchów ekumenicznych. Działo się to bez poparcia papieży, a nawet pomimo ich nieustannych sprzeciwów i protestów. Protest papieży skierowany był głównie, dlatego, iż tytuł ten z języka greckiego oznaczał patriarchę całego świata, zaś tytuł papieski uznany był za niższy i mniej znaczący. Akacjusz I zasłynął także z tego, że na polecenie wydane przez cesarza opracował specyficzną formułę wiary. Formuła ta rezygnowała z bardzo wielu istotnych dogmatów i punktów, jakie wcześniej zostały opracowane na soborze chalcwedońskim w roku 451. Akacjusz I uważany był także przez wielu za wczesnochrześcijańskiego pisarza, który bardzo wcześnie, bo już w 318 roku został biskupem na terenie Syrii. Czytając biografię Akacjusza zauważyć też można, że był on zagorzałym przeciwnikiem Jana Chryzostoma, z jego powodu nie pojechał nawet na Sobór Efeski, jaki odbył się w 431 roku.
Posts Tagged ‘ciekawostki’
Jednym z najbardziej godnym średniowiecznym, wczesnochrześcijańskim pisarzem, a zarazem teologiem był Gennadiusz I. Niestety nie wiemy nic o dacie jego urodzenia, wiadomo jednak, że już w latach 457 – 471 był głównym patriarchą w Konstantynopolu. Najbardziej znane w twórczości Gennadiusza I było napisane, zaraz po jego wyborze na patriarchę, zaś nazwa pisma brzmiała: „Pismo synodalne”. Pismo to skierowane było głównie przeciwko symonii, zaś dziś można podziwiać tylko jego fragmenty, gdyż całe pismo nie zostało zachowane. W „piśmie synodalnym” Gennadiusza znajdują się także obszerne komentarze pochodzące z Księgi Rodzaju oraz z Listu do Koryntian. Dorobkiem pisarskiego życia tego człowieka był także szereg homilii, które jednak nie zachowały się nawet w najmniejszej części do czasów współczesnych, dlatego też niewielkie mamy przepuszczenia jak mogły one wyglądać oraz o jakich problemach traktować. Gennadiusz I zmarł 25 sierpnia w roku 471, zaś jego grób odwiedzać możemy dziś w Konstantynopolu.
Niezwykły człowiek, władca wielkiego imperium, Leon I urodził się w Tracji. Dokładna data jego urodzin nie jest znana, lecz najprawdopodobniej był to rok 401. Datę śmierci tego wielkiego cesarza wschodniorzymskiego, możemy jednak dokładnie określić, gdyż był to 18 stycznia 474 roku. Człowiek ten nie posiadał żadnego wykształcenia, jednakże już od 457 roku sprawował najważniejszą władzę w państwie, cesarza. Do osiągnięcia owej władzy pokonać jednak musiał bardzo długą drogę, gdyż najpierw służył w armii, a następnie awansował do rangi trybunału. Następnym krokiem w jego karierze politycznej był awans na dowódcę garnizonu. W końcu został cesarzem, zaś charakterystycznym zdarzeniem w jego życiu był fakt, iż jako pierwszy cesarz przyjął królewski diadem z rąk władcy Konstantynopola. W chwili swego panowania, kiedy to próbował się uwolnić od władzy Aspara zapoczątkował własną dynastię zwaną Dynastią Leońską. Leon I utracił swą pozycję w wyniku buntu, jaki wybuchł w Tracji. Wówczas to cesarz sam musiał zrezygnować z panowania w kraju, zaś jego następcą został Patrycjusz.